“De drempel van de Angst” door Koos de Bruin

Heb je ook wel eens het gevoel dat je geremd wordt? Iets dat je tegenhoudt, iets wat je stopt in de dingen die je graag wilt doen, bereiken en overbrengen. Een onverklaarbaar gevoel wat je niet vast kunt pakken? Waarom kom ik nou niet verder in mijn eigen ontwikkeling? Wie of wat stopt me? Waarom durf ik geen stappen te zetten? Bang om onderuit te gaan, te falen of mensen teleur te stellen, dat is het ook niet….Een vreemd onbeschrijfbaar gevoel.

In mijn eerste Blog over de kracht van de gedachten, beschrijf ik dat je met je gedachten (die vaak niet waar zijn) hele krachtige dingen kunt doen. Dit kan bewust en onbewust zijn. Ook al ben je je bewust dat je met je gedachten en de juiste mindset ongelofelijke dingen kunt bereiken, dan nog is het vaak moeilijk om die goede, mooie en gefocuste gedachten vast te houden. Je kunt het een ander zo goed vertellen, maar zelf weet je dat er ergens een blokkade zit, dat ervoor zorgt dat ook je kracht van je gedachten je in de steek laten.

In mijn tweede blog beschrijf ik de rugzak van het leven, die je meeneemt op je levenspad, met daarin allerlei ervaringen, dingen die je meegegeven zijn, en zelfs gedachten die erin opgeslagen zijn. In deze rugzak zitten ook ervaringen die heel diep zitten, onderin op de bodem. Misschien wel uit je jeugd of een vorig leven. Onbewust van hun aanwezigheid draag je die met je mee. Een rugzak die heel licht lijkt, kan soms heel zwaar aanvoelen. Ik heb het toch altijd goed gehad, wat heb ik nu eigenlijk allemaal meegemaakt? Sommigen hebben zware, pijnlijke en emotionele ervaringen die de rugzak bijna ondraaglijk maken en zich daarvan bewust zijn. Anderen dragen een onbewust zware last met zich mee. Die ene of meerdere ervaringen die als traumatisch mogen worden aangeduid, ook al ben je je van dat trauma niet eens bewust. In de volksmond worden ze wel aangeduid met posttraumatische syndromen, echter kun je nooit overal hetzelfde naamkaartje aanhangen en is ieder individu anders, echter beïnvloeden deze ervaringen een groot deel van je leven.

In mijn geval was het een trauma ontstaan uit angst, die mij afremde en mij afsloot van kansen en mogelijkheden die op mijn pad zijn gekomen en nog gaan komen. Ik was me niet bewust van het feit dat deze ervaringen mij zo konden beïnvloeden. Een item wat mijn hele leven al voorbij komt in allerlei verschijningsvormen. De clown. In mijn hele vroege jeugd zag ik overal clowns. In de kast, onder het bed, maar vooral buiten op het balkon, lopend voor de balkondeur in mijn slaapkamertje. De angst was overweldigend, kop onder de dekens en maar niet meer kijken, wetende dat als je weer zou kijken, het beeld hetzelfde zou zijn. Ik durfde met geen mogelijkheid uit bed, laat staan naar die deur lopen om naar buiten te kijken, en de deur opendoen om te zien of er echt iets was, kwam al helemaal niet in me op. Die deur bleef dicht, de deken over mijn hoofd, en ik hoopte dan toch maar in slaap te vallen om die aanblik niet te hoeven ervaren. Een overweldigende angst. In mijn herinnering heeft dit geduurd tot mijn twaalfde, op en af. We verhuisden toen naar een andere woning, waar ik nieuwe ervaringen mocht opdoen.

In mijn leven heeft altijd de clown een rol gespeeld. Ik mag graag de clown uithangen, mensen entertainen, maar meest opvallend is het stappen in de clownsrol, voornamelijk in de periode van sinterklaas, waar veel kinderen zich op meerdere scholen ieder jaar weer verheugen op de komst van clownpiet. Een heerlijke rol, die me past.

 Terugkomend op het geremde gevoel, angst om achter de volgende deur te kijken is vandaag met behulp van een fantastische therapeut weggenomen. Tijdens een uur durende behandeling hebben we voor het eerst met heel veel moeite, letterlijk angst en beven, de deur naar het balkon kunnen openen. Voor mij na 40 jaar een intense angst die uit mijn rugzak is verdwenen. Ik voel me bevrijd, ik kan eindelijk die clown omarmen, de angst van dat kleine kind in me loslaten en heb het idee dat ik nu letterlijk nieuwe deuren in mijn leven kan en mag gaan openen. Ik ben letterlijk en figuurlijk over de drempel gestapt. Voel me bevrijd en verlicht. De drempel van deze angst, deze voor mij traumatische ervaring is overwonnen. Ik mag lachen en zwaaien naar de clown in me.

Met dank aan mijn fantastische behandelaar, die me begeleid heeft in deze voor mij enorme stap in mijn leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *